การแผ่เมตตา

การแผ่เมตตา คือ การวางจิตใจ อารมณ์ ให้มีแต่ความรักและความปรารถนาดีต่อบุคคลอื่นทั้งเพื่อนมนุษย์และสัตว์โลกทั้งหลาย การกล่าวแผ่เมตตาควรกล่าวให้แก่ตนเองก่อน ให้ชีวิตมีสุข ร่างกายแข็งแรง แล้วจึงตามด้วย สัมมาอาชีพของตนเอง ให้กิจการเจริญรุ่งเรือง หน้าที่การงานเจริญก้าวหน้า และวจึงตามด้วย ผู้มีพระคุณ ก็ไม่แก่ พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ ครู อาจารย์ วิญญาณ และ สรรพสัตว์ต่างๆ ก็คือ การเริ่มแผ่จากตัวเราออกไปหาคนใกล้ตัวและไกลตัวออกไปเรื่อยๆ การแผ่เมตตานั้นถ้าจิตใจยิ่งบริสุทธิ์เท่าไหร่ก็จะยิ่งทำให้ศัตรูทั้งหลายกลับกลายเป็นมิตร เจ้ากรรมนายเวรที่ได้รับกระแสจิตนี้ก็จะอโหสิกรรมให้ เราก็จะได้ความเมตตาเป็นเครื่องคุ้มครองชีวิตให้เจริญก้าวหน้าต่อไป การแผ่เมตตานี้จะต้องทำด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ ถ้าเรายังโกรธเคืองบุคคลที่เราแผ่เมตตาให้นั้น ก็จะไม่มีประโยชน์อันใด ดังนั้นจึงต้องทำใจให้เป็น อโหสิกรรมก่อน บทแผ่เมตตาแก่ตนเอง อะหัง สุขิโต โหมิ ขอให้ข้าพเจ้ามีความสุข นิททุกโข โหมิ ปราศจากความทุกข์ อะเวโร โหมิ ปราศจากเวร อัพยาปัชโฌ โหมิ ปราศจากอุปสรรคอันตรายทั้งปวง อะนีโฆ โหมิ ปราศจากความทุกข์กาย ทุกข์ใจ สุขี อัตตานัง…